Roger Rivière en Bernard Hinault

De Ronde van Frankrijk van 1960 maakte een einde aan de wielercarrière van de grote Franse belofte Roger Rivière, die op dat moment op het punt stond definitief door te breken. Een val in de afdaling van de Col de Perjuret verlamde hem voor de rest van zijn leven. In 1977 overkwam de jonge Bernard Hinault bijna hetzelfde, maar de Breton had meer geluk.

Roger Rivière na zijn val (ANP Fotoarchief).

In de Tour van 1960 stond Roger Rivière na dertien etappes op de tweede plaats, op één minuut en achtendertig seconden van leider Gastone Nencini. Jacques Anquetil was afwezig. Met nog een tijdrit van 83 kilometer voor de boeg had de formidabele tijdrijder Rivière een reële kans deze Tour te winnen. Hij was pas vierentwintig jaar oud, maar al wereldkampioen achtervolging. Ook had de jonge Fransman het werelduurrecord verbeterd. In zijn eerste Tour in 1959 was hij vierde geworden.

Roger Rivière stond bekend als een losbol, die zoals later Jan Ullrich een gebrek aan voorbereiding en beroepsernst compenseerde met zijn niet geringe talent. Ook was hij een renner die er geen geheim van maakte dat hij zich soigneerde met de ‘meest moderne middelen’. Dat was toen nog niet verboden.

Henry Anglade, mede-kopman van de Franse nationale ploeg, had al vóór de lastige veertiende etappe naar Avignon gewaarschuwd dat zijn ploeggenoot wel eens een blunder zou kunnen gaan maken. ‘Rivière wil zichzelf te graag overtreffen, en anderen overtuigen van zijn kunnen’, aldus Anglade. Bij de start van de rit in Millau had Rivière gezegd: “Je suis sûr gagner ce Tour”. Hij was er zeker van de Tour te gaan winnen.

Op 10 juli 1960, ver voor de finish in Avignon, miste Rivière in de afdaling van de onbeduidende Perjuret een bocht. Hij viel tussen de tien en twintig meter diep. De renner brak zijn ruggengraat en zou nooit meer lopen, laat staan fietsen. Hij raakte zelfs aan lager wal. De legendarische Tourvolger Antoine Blondin schreef: “Met hem zijn het avontuur en de verrassing in het ravijn gedoken. Het teruglopend tij heeft de karavaan getroffen. Het leven kent geen hoogtepunten meer.”

Het verhaal van Rivière is vrij bekend. Minder bekend is dat in 1977 ook het ontluikende talent Bernard Hinault den dieperik in ging, zoals de Vlamingen het zo fraai uitdrukken. Het gebeurde in de eerste week van juni, in de zware Franse rittenkoers Dauphiné Libéré.

Den Das (ANP Fotoarchief).

De tweeëntwintigjarige Hinault had dat voorjaar zeer verrassend Gent – Wevelgem gewonnen, vóór de Italiaan Vittorio Algeri en Piet van Katwijk. Maar omdat Merckx, Maertens en De Vlaeminck ontbraken (ook de vedetten van vroeger sloegen wel eens een koers over) werd er nog gesproken van een toevalstreffer. Een paar dagen later klopte de eerzuchtige Hinault alle grote meneren in Luik – Bastenaken – Luik.

Tijdens de vijfde etappe van de Dauphiné Libéré droeg Hinault de leiderstrui toen hij in de afdaling van de Col de Porte het ravijn in dook. Maar de Breton had meer geluk dan Rivière. Hij bleef in een boom hangen, kon uiteindelijk zijn weg vervolgen en won in Grenoble ‘gewoon’ de etappe. Twee dagen later ging hij in het eindklassement onder meer Thévenet, Van Impe, Agostinho, Merckx en Zoetemelk voor.

De Tour liet Bernard Hinault in 1977 nog links liggen, om deze bij zijn debuut in 1978 te winnen en daarna nóg vier keer. Roger Rivière heeft het allemaal niet meer mee mogen maken. Op 1 april 1976 overleed de ongelukkige oud-renner aan de gevolgen van strottenhoofdkanker. Hij was pas veertig jaar oud.

Advertisements

~ door wernermaes op 20 november 2007.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: