Rondje Nederlands Limburg zuid, 08/05/2008

Gisteren een dag vrijaf genomen om – nadat ik ons zoontje bij mijn ouders had afgezet – koers te zetten richting Vaals om aldaar een eigen versie van de Amstel Gold Race te fietsen. Ik parkeerde me in een klein dorp Nijswiller genaamd. Inmiddels was de temperatuur al aardig opgelopen.

De eerste kilometers richting Vaals maakten al snel duidelijk dat er ook vandaag weer diende afgerekend te worden met een strakke oostenwind. Ik koos dus snel eieren voor mijn geld en sloeg rechtsaf naar Vijlen en het Drielandenpunt. Na de Vaalserberg daalde ik terug naar België op een uitgesleten asfaltbaan, de rest van de dag kreeg ik glad asfalt voor de wielen geschoven. Het stukje België beperkte zich tot een paar kilometer want ik zette koers richting Epen en beklom de mooie helling Camerig. Niet helemaal naar beneden tot in Epen omdat ik rechtsaf het Vijlnerbos in reed alwaar ik langs de kant van de weg twee vermoedelijke drugsdealers omvangen door een hasjgeur druk zag staan gsm’en.

De eerste tussenstop (Shell Tankstation) hield ik vlak voor de befaamde Kruisberg, een helling die ik prachtig vond tijdens de laatste Amstel Gold Race en in het echt ook de mooiste van de dag.

Hierna volgde al snel de al even beruchte Eyserbosweg en daar kreeg ik ineens drie jonge snaken in mijn wiel. Niet voor lang echter want al snel stoofden ze mij in al hun jeugdig enthousiasme en overmoed voorbij. Ik moest ze laten gaan maar al iets ouder en ook meer ervaren zijnde wist ik dat het zwaarste deel van de Eyserbosweg op het einde kwam en rekende er dan ook op dat hun kaars wel snel zou doven. En mijn vermoeden werd bevestigd. Twee van de drie vlegels begonnen halverwege het steile stuk te zigzaggen en amechtig te hijgen hoewel ze van geen wijken wilden weten. Geduldig wachtte ik mijn kans af. Een paar honderd meter voor de top stak ik ze voorbij en liet ze ter plaatse. De derde daarentegen kreeg ik niet meer te pakken, althans niet voor de top. Het dient gezegd dat ik wel wat reserve inbouwde :). Een lange afdaling richting Fromberg was een welgekomen beloning.

De Fromberg nam ik vlot en alras stond ik aan de voet van de gevreesde Keutenberg met zijn stijging tot 22 percent. Al bij al viel deze klim goed mee, het meest vervelende vond ik de twee kilometer lange uitloper in de open vlakte waar de wind het voor het zeggen had. In Valkenburg aangekomen liet ik de Cauberg links liggen en zette mijn zinnen op de Geulhemmerberg weg genoemd naar het kristalheldere riviertje de Geul. Boven volgde ik even de Mergellandroute om via de Bemelerberg Cadier en Keer te bereiken waar ik op het terras van kwaliteitsbakkerijen Seevens – de oorkondes versierden het interieur – neerzeeg om een Limburgs abrikozentaartje tot mij te nemen.

Hierna was mijn pijp zo goed als uit en dat liet zich extra voelen gezien ik nu te kampen had met tegenwind. Nooit was er nog een stuk vlak; de passages door Mheer, Noorbeek en Slenaken waren allen gekenmerkt door abrupte, plotse niveauverschillen. Moe maar euforisch bereikte ik terug het petieterige Nijswiller.

Gegevens: 122,77 km in 4.21.07 (28,210 km/u)
De gedane hellingen in volgorde van verschijnen: Vaalserberg – Route de l’ancienne Douane – Camerig – Groeneweg (vijlnerbos) – Schweiberg – Kruisberg – Eyserbosweg – Fromberg – Keutenberg – Geulhemmerberg – Bemelerberg – Wolfsberg – Loorberg – Groeneweg

Advertisements

~ door wernermaes op 9 mei 2008.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: