Leonard Nolens: Dubbel

Zij is het bed dat mij geen dromen laat,
Het morgenbrood dat ik niet mag verteren.
Zij is de ochtendzoen die mij zo lief mismaakt
En aan een doodgaan raakt dat ik moet leren.

Ik ben haar man die zijn alleen zijn kwijt is
En vereenzaamd in zijn dubbelhartig wezen
Met zichzelfe dweept, tweeslachtig, ongewis.
Zij is de wonde die mij bloedt en kan genezen.

Zij is het licht dat mij het licht beneemt.
Zij is de weg en ligt me in de weg.
Zij is het huis dat mij van thuis vervreemdt
En sluit me op in het adres dat ik haar zeg

Advertenties

~ door wernermaes op 21 januari 2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: