Wetteren – Nieuwpoort-bad 10/04/2009

Die zonnige vrijdag zette mijn vrouw mij af aan afrit nummer 17 van de E40 ter hoogte van Wetteren. Zij vervolgde haar weg per automobiel, ik ging ertegenaan per fiets. En ik kon direct aan de slag; de wind waaide stevig (4 beaufort) uit het zuiden. Daarbij kwam dat ik me in de Vlaamse Ardennen bevond:synoniem voor nijdige hellingen, ellendige kasseistroken en weinig tot geen signalisatie. Achtereenvolgens passeerde ik Gijsenzele, Scheldewindeke, Balegem, Oosterzele, Roborst, Munkzwalm. Toen vond ik het welletjes, zo schoot ik nougaballen op. Ik koos een iets grotere weg en zette koers naar Gavere en Zulte.

Voor Deinze reed ik links naar Kruishoutem met de wind vol tegen. Met mijn tong half in mijn spaken bereikte ik Kruishoutem en reed verder richting Waregem. Het centrum van deze gemeente verraste mij aangenaam; de kerk in het midden met daarrond aardig gevulde en estetisch verantwoorde terrasjes. Hierna vergiste ik mij enigzins – niet dat dit erg was – zodat ik langs Desselgem, Ooigem en Oostrozebeke naar Izegem reed.

In Kachtem (deelgemeente van Izegem) stapte ik een eerste maal van de fiets aan een tankstation voor een cola. De uitbater informeerde naar mijn eindbestemming. Onverschrokken repliceerde ik Nieuwpoort waarna hij het hoofd schudde en verder ging met het maaien van zijn gazon gelegen naast zijn zaak. Al snel belandde ik in het beduidend minder fraaie Roeselare. Positionerend op interne GPS baande ik mij een weg door het centrum naar Staden, het volgende dorp op mijn route. Het fietspad langs de N36 bleek van de allerhoogste kwaliteit, echt vakwerk. Hierdoor en gesteund door de sterke rugwind vlamde ik naar Zarren met snelheden rond en boven de 40 km/uur. Iets voor Zarren werd mijn tijdrit abrupt onderderbroken door wegenwerken die zelfs per fiets onoverkomelijk bleken. Een kleine omweg bracht me desalniettemin alras terug op de juiste weg naar Diksmuide.

In deze stad hield ik halt bij mijn vertrouwde bakkerij voor 2 boterkoeken en een Aquarius. Ik werd bediend door het zoontje van de bakker wiens rekenkwaliteiten nog niet geheel tot ontplooiing gekomen waren. Uit meelij gaf ik hem de veel teruggegeven centen terug.

Wat volgde was het inmiddels vertrouwde stuk langs de Ijzer met een uitstapje naar Stuivenskerke. De wind nog steeds in de rug dreef ik mijn gemiddelde verder op. In Nieuwpoort aangekomen aanschouwde ik onthutst de wegenwerken aan de vismijn die drie jaar na aanvang nog steeds niet voltooid waren. Traditiegetrouw finishte ik op de Poggio van Nieuwpoort. Niet veel later zat ik in het mulle zand.

Gegevens: 127,60 km in 3.59.40 (31,944 km/uur)

~ door wernermaes op 14 april 2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: