Chaudfontaine-Durbuy-Chaudfontaine 01/05/2009

Net als vorig jaar reed ik op het feest van de Arbeid deze Waalse klassieker. Zoals ik wist uit vorige jaren moet je tijdig in Chaudfontaine aankomen om tesamen met het grote peloton op pad te gaan. Iets voor achten bleek juist op tijd. De startplaats was veranderd van lokatie maar daar geraakte ik niet want ik reed een grote groep tegemoet op weg er naar heen. Vadaag zou ik ook mijn beste Frans kunnen bovenhalen en de wielertermen “Voiture devant, tenez à droite ” en vooral “Foncez!” kunnen debiteren.

Een verschil met vorig jaar was dat er nu heel rustig begonnen werd. Er werd gekeuveld en gelachen. Tot een paar Waalse vrienden zich niet meer konden bedwingen en de boel op gang trokken. De overgang verliep nogal bruusk en dat liet zich voelen aan de koude benen, bij de start was het immers amper 10 graden Celsius.

Na het eerste lange stuk vals plat daalden we af naar Remouchamps. In de afdaling werd de meute wel opgeschrikt door een dood everzwijn midden op de weg. Na Remouchamps volgde het parcours de Amblève tot iets voor Stoumont waar het rechtsaf naar de zwaarste beklimming van de dag, met name naar de bronnen van Bru. Op deze helling was het opletten geblazen, de groep dunde onder het strakke, maar egale tempo zienderogen uit en het was zaak om vooraan bij de pinken te blijven. Boven hing ik er nog net aan maar door een versnelling op de top moest ik enkele lengtes laten. Gelukkig voor mij kwamen er uit de achtergrond mensen terug die er alles aan deden om terug te keren. Dankzij andersmans zweet kon ik vooraan terug aansluiten.

Niet veel later genoot ik van de sublieme afdaling van Harre naar Deux-Rys. Langs altijd mooie wegen ging het golvend en vooral snel naar Bomal waar de eerste bevoorrading op ons wachtte. Maar al mijn kompanen sloegen dit over, ik dus ook, en zo belandden al gauw we in Hamoir aan de Ourthe de welke we gedurende enige tijd volgen zouden. Kritikasters zullen aanhalen dat dit gedeelte saai is. Maar diezelfden rijden wellicht langs kanalen en vaarten in ons vlakke Vlaamse land. Veel tijd om hierover te filosoferen was er niet want de vaart zat er behoorlijk in. Na drie uur had ik 34,6 km/uur gemiddeld.

Hoe graag ik ook de rit aan dit hoge gemiddelde had beëindigd, ik ben geen gemiddeldefreak en dus zei ik het peloton in Esneux adieu, stak de Ourthe over, schakelde verschillende tandjes groter en begon aan de behoorlijk lastige Côte de Roche aux faucons. Al bij al vlotte het klimwerk wel maar in het tweede gedeelte in het open veld kreeg ik het toch lastig. Gelukkig was de verlossing in de vorm van 4 km afdaling van de Côte de Sart-Tilman nabij. Deze mooie weg naar beneden bracht mij in Tilff en een dikke tien kilometer later laafde ik mijn dorst in een tankstation waar mijn geduld en dorst op de proef werd gesteld door een voorganger die verdacht veel vragen stelde in verband met een DVD die aldaar te koop werd aangeboden.

Conclusie: deze tocht blijft een vaste waarde op mijn kalender.

Gegevens: 128,43 km in 3.50.37 (33,414 km/uur)

Advertenties

~ door wernermaes op 3 mei 2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: