Torcigliano di Pescaglia 26/07-02/08/2009

Tesamen met enkele vrienden logeerden we in Casa Zita in Torcigliano (provincie Lucca). Een prettig verblijf werd ons deel mede dankzij het zwembad dat bij de kleinsten voor het nodige vertier en bij de grootsten voor de nodige afkoeling zorgde. Heel de week konden we immers genieten van subtropische temperaturen. Op een avond gingen we naar de Middellandse zee naar het strand van Lido di Camaiore maar het werd een heuse zoektocht naar een stukje “gratis” strand. Grote delen strand zijn immers in handen van hotels, bars en/of restaurants. Tamelijk bizar.

moeder en dochter op het strand van Lido di Camaiore

moeder en dochter op het strand van Lido di Camaiore

Benevens lui in een strandstoel liggen of bij tussenpozen in het zwembad plonsen ontbrak het ons ook niet aan cultuur. Zelf gaf ik verstek voor het bezoek aan Pisa vermits ik er een niet zo ver verleden reeds tweemaal geweest was. In Firenze was ik wel van de partij. In het hectisch stadsverkeer raakten we elkaar al snel kwijt en het spoor bijster. Gelukkig vonden we mekaar terug aan het centraal station vanwaar onze wandeling begon langs de meest bekende bezienswaardigheden als daar zijn het Baptisterium San Giovanni , de dom zelf en de oude brug over de rivier de Arno (Ponte Vecchio). Overal was er wel een mensenmassa op de been.

M & M voor de doopkapel van San Giovanni

M & M voor de doopkapel van San Giovanni

Op de laatste dag kuierden we door de smalle straten en stegen van Lucca, een verademing ten opzichte van het drukke Firenze. Boven op de Torre dei Gunigi opende zich voor ons een heel panorama van Lucca en omgeving. Als afsluiter van een geslaagd verblijf dineerden we in Lucca zelf in een restaurant met een niet al te snuggere kelner.

Tussentijds zat ik ook nog op mijn fiets en genoot van de smalle maar over het algemeen in goede staat verkerende Toscaanse binnenwegen. De zwaarste beklimming die ik voor de wielen geschoven kreeg was de Foce a Trebbio (735 meter) vanuit Bagni di Lucca. Ook de Colle di Montemagno (212 meter) is geen onbekende meer voor mij. Hier en daar volgde ik korte stukjes van de Granfondo Michele Bartoli.

~ door wernermaes op 5 augustus 2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: