Innsbruck – Lecco 14-24 juli 2010

Dit jaar ging de kampeerfietstocht van Mulhouse naar Lecco. Ik had beslist de groep pas in Innsbruck te vervoegen. Hiervoor zetten mijn ouders mij af in alle vroegte aan het station van Aken waar een lange treinreis zou beginnen. Allereerst stapte ik op een boemeltrein naar Keulen. Daar pakte ik de hogesnelheidstrein naar Munchen de welke bomvol zat. Na Munchen een lokale trein richting Garmisch Partenkirchen. In deze trein viel een loden hitte op alles en iedereen. Normaal gezien zou deze trein doorrijden tot Innsbruck maar vanwege werken aan het spoor stopte de trein in Garmisch waar je dan de bus moest nemen tot Seefeld. Gelukkig was alles tot in de puntjes georganiseerd; daar zijn die Duitsers toch verdomd goed in. In Seefeld een heel mooi traject bergaf tot Innsbruck in een trein met panoramisch uitzicht. Tenslotte nog een laatste trein tot Völs.

Aangekomen kom ik meteen beginnen met een karwei dat me met de jaren alsmaar zwaarder viel: mijn tent rechtzetten. De maaltijd rijst met een beetje vlees bereid door Luc A smaakte daarna des te meer.

De dag nadien trok ik er met een paar op uit om de zware Kühtaisattel te beklimmen. Een zeer ongelijkmatige en vervelende klim vond ik het. De Silzersattel was daarentegen een verademing. In de vallei moest ik dan samen met Maarten opboksen tegen een nietsontziende tegenwind. We stopten aan een cafeetje voor een halve liter Spezi.

De eerste rit in lijn ging van Innsbruck naar het Italiaanse Saltaus met twee beklimmingen; de Brennerpas en de Jaufenpas. Boven op de Jaufenpas rustte ik een hele tijd uit zodat we met een groepje de leuke afdaling deden. Op de camping sterkten we meteen de innerlijke mens aan met de overschot van de dag voordien. Om de rit over de Stelvio makkelijker te maken besliste de groep om de rustdag in Saltaus te vervangen door een korte rit naar Laas. Diegenen zoals ik die de Timmelsjoch per se wouden doen kregen dan wel een erg lange rit te verwerken. De Timmelsjoch is kort samengevat een beest, de zwaarste klim van heel de vakantie, meer dan 34 kilometer bergop fietsen kruipt sowieso in de kleren. Iets voor de top is er ook nog een lange, donkere tunnel waar je als fietser niks ziet. Ik deed een auto stoppen en de bestuurder bleef achter mij rijden om mij licht te geven. De afdaling naar Merano verliep vlot maar vanaf dan werd het een calvarietocht over het fietspad langs de Adige. Veelal bergop, soms onverhard en zwoel weer. Totaal kapot bereikte ik de camping in Laas.

De dag van de Stilfserjoch: in het dal een felle tegenwind, capuccino voor de klim in Prad am Stilfserjoch en dan 25 km naar boven. Het was zondag en daardoor was er veel volk, vooral motards. In minder dan twee uur bereikte ik de kille top. Ik begon te bibberen en een warme choco in een cafeetje op de top bracht geen soelaas. Verkleumd daalde ik af naar Bormio waar het gelukkig iets warmer was. Iets voor de camping kwam ik vier Lotto renners waaronder Gilbert tegen die in Livigno op hoogtestage waren.

Warme chocomelk hielp niet tegen de kou !

De rustdag in Bormio vulde ik in met een beklimming van de legendarische Gavia. Vanuit Bormio is de klim wel minder zwaar dan vanuit Ponte di Legno maar dat vond ik allerminst een bezwaar. Boven kon je in het Rifugio foto’s van de verschillende passages van de Giro op de top aanschouwen. Op deze hoogte was het aangenaam vertoeven.

Vanuit Bormio trokken we verder naar Sankt-Moritz over maar liefst vier cols; de lange Passo di Foscagno, de tussencol Passo d’Eira, de Forcola di Livigno waar we weer een pak tegenwind hadden en de Berninapas. Onderweg kwamen enkele profs van Cervelo en Skil-Shimano naar beneden gesuisd. Ze bleken hun kamp te hebben opgeslaan boven op de Berninapas.

De rustdag in Sankt-Moritz draaide uit op een retourtje richting Ofenpas. Toen ik boven stond te wachten op mijn metgezel kropen ook de profs van Cervelo langzaam naar boven waar hun volgauto hen van proviand voorzag. Een hele mooie weg trouwens door een Zwitsers nationaal park.

Na Sankt-Moritz reisden we verder door naar Chiavenna over de Julierpas, door de tunnels tot in Thusis, langs de Via Mala en over de bochtenrijke Splugenpas. De afdaling van de Splugenpas was adembenemend inclusief donkere keertunnels. In Chiavenna palaverden we een hele tijd met de wispelturige campinguitbater die uiteindelijk toch zijn goed hart liet zien. Die avond en nacht regende het voor de eerste keer en ’s morgens was het allerminst uitgeklaard. De finale rit beloofde dus een natte bedoening te worden. Sein voor mij om dus zo snel mogelijk in Lecco te geraken. Echter wou ik wel nog de Madonna del Ghisallo meepikken en daarvoor nam ik de veerboot in Varenna richting Bellagio. Onder voortdurend zeer dreigende wolken klom ik naar dit wielerbedevaartsoord (16 haarspeldbochten). Boven verpoosde ik even in de kapel maar niet lang want de regen zou zeker en vast van de partij zijn. Ik daalde af naar Asso en reed via Onno terug naar het Como meer. De weg die naar Lecco leidde was omwille van twee lange tunnels verboden voor fietsers maar gezien er geen alternatief voorhanden was reed ik verder. De tunnels waren lang maar gelukkig goed verlicht en er was weinig verkeer. In Lecco zelf trakteerde ik mij op een groot ijsje en rustte uit. Dat had ik beter niet gedaan want onderweg naar de camping gingen de hemelsluizen helemaal open. Ik schuilde onder een boom op een parking voor truckers zodat ik toch nog min of meer droog aankwam. Die avond zelf barstte ’s avonds een hevig onweer los met alles erop en eraan.

Hoogtepunten: de Timmelsjoch, de Splugenpas met zijn ontelbare bochten, Madonna del Ghisallo,…

~ door wernermaes op 12 augustus 2010.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: