Eifelweekend in Simonskall (28-30/08/2010)

In een kil en vochtig Houthalen vertrok ik iets voor halfzeven uitgedost in winterfietskledij voor een tocht van ongeveer 115 kilometer richting Simonskall. Omdat het zwaarste op het einde kwam besloot ik om de kortste weg naar Maastricht te nemen. Ik opteerde alzo voor de toeristische weg naar Genk om daar aan te sluiten op de kaarsrechte N77 die via Zutendaal en Lanaken me naar Maastricht leidde. In Maastricht was ik even het spoor bijster maar dankzij mijn geroemd oriëntatievermogen vond ik alras de weg naar Bemelen terug. De onvermijdelijke Bemelerberg bleek toch niet zo simpel en boven aan hotel Bergrust stond aangegeven dat het WK wielrennen in 2012 terug in Valkenburg wordt georganiseerd. Na Bemelen ging het via Sibbe, Scheulder en Ingber naar Gulpen. Verder via Partij, Mechelen en Vijlen belandde ik in Vaals waar de grensovergang met Duitsland zich situeerde en ik de langste Bundesstraße van Duitsland opreed, de B1 met name.

Grensovergang Nederland-Duitsland in Vaals, Bundesstrasse B1

In Aken zelf was het ook weer puzzelen geblazen en reed ik over fietspaden die niet allemaal meer in goede staat bleken te zijn. Ik nam een route die met ten zuiden van Aken naar Hitfeld, Walheim en Hahn leidde. Daar begon het echte werk want ik was inmiddels in het natuurpark Nordeifel aangekomen. In Mulartshutte begon de lange en tamelijke zware klim naar Lammersdorf. Hier trakteerde ik mezelf in een bakkerij op een grote rozijnenkoek. Het laatste deel ging voornamelijk bergaf naar het Kalltal. De Kall is een lieflijke zijrivier van de Ruhr.

De Kall

Na al dat labeur op de fiets ontdeed ik mij van mijn fietsmateriaal, kleedde mij om, trok mijn bergschoenen aan en ging met Ellen op wandeltocht om – in de gutsende regen – de historische wandelweg in het Kalltal te doen. Helaas bleek deze wandelweg bijzonder slecht en vooral erg verwarrend aangegeven. Op een gegeven moment was zelfs ik het noorden kwijt totdat we op een grote asfaltbaan ons terug konden oriënteren. Helemaal uit de richting en al tamelijk vermoeid liftten we een eindje mee met een Duitse vrouw die ons afzette aan de Mestrenger Mühle. Fluks doorstappend bereikten we niet veel later ons hotel.

De volgende dag wandelden we de Westwalweg de welke ons langs een aantal bunkers uit de tweede wereldoorlog zou leiden. Helaas konden wij slechts één bunker ontdekken. De Westwall is de naam van de Duitse verdedigingslinie langs de Duitse Westgrens. Ook op deze tocht ontbrak er op één plaats een bord maar deze keer liepen we – dankzij een uitmuntende samenwerking – amper verkeerd.

De Westwall wandeling


Bunker 132

Na de middag ging de meerderheid bootje varen op de Ruhr- en Obersee terwijl ik er met de fiets op uittrok voor een korte tocht gekruid met een aantal hellingen. Ik som op: de klim vanuit het Kalltal naar Vossenack langs de K36, naar Schmidt op de L218, in Heimbach naar de bekende abdij van Mariawald en tenslotte de klim vanuit Heimbach terug naar Schmidt. Heimbach zelf bleek een leuk uitziend stadje waar hoempapamuziek te horen viel langs de oevers van de Ruhr. Het eerste anderhalf uur dreigden de regenwolken alleen maar, het laatste halfuur losten ze alle verwachtingen in zodat ik drijfnat het hotel bereikte. Nog dit: onderweg stak een huifkar aangedreven door een tractor mij voorbij net op het moment dat de wind pal op kop stond en het al flink aan het plensen was. Die buitenkans liet ik niet liggen en als zodanig zette ik mij mooi uit de wind in het zog van de huifkar die met snelheden van 35 tot 40 km/uur aardig doorjaste.

Heimbach

Op onze terugreis hielden we halt in Maastricht waar de vrouwen hun hart konden ophalen wat winkelen betrof en zo was iedereen zeer tevreden. Zelf hield ik aan de winkelwoede een nieuw hemd en passende broek over. Kortom een zeer geslaagd weekeind weg in een betoverend maar veelal nat decor.

P.S.: zoals steeds kan je de foto’s vergroten door erop te klikken

~ door wernermaes op 31 augustus 2010.

4 Reacties to “Eifelweekend in Simonskall (28-30/08/2010)”

  1. Zag er erg mooi uit!

  2. dat was het ook

  3. Sinds wanneer rij jij in de regen, ik dacht dat je daar een hekel aan had. Niettemin een mooie tocht aan de foto’s te zien.

    • Enkel op zondag het laatste halfuur in de gietende regen gereden. Zaterdag bleef het tijdens het fietsen droog, het begon te regenen toen wij zijn gaan wandelen🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: